این فاکتور توانایی افراد برای احساس رضایت در زندگی است. این توانایی مهمی برای حس راضی بودن در زندگی و لذت بردن از آن است. شادمانی ترکیبی از رضایت فردی، رضایت عمومی و توانایی لذت بردن از زندگی است که می‌تواند جنبه‌های فراوانی داشته باشد. انسان‌های خوشحال معمولاً احساس خوبی در زندگی شخصی و شغلی دارند. و از کوچکترین موقعیت‌ها برای شادی استفاده می‌کنند. این حس با شادی، شور و شوق همراه است.

شادی دو عمکرد اساسی در حوزه رفتارهای انسانی را شامل می‌شود، اولی انگیزشی است و دومی میزان موفقیت را نشان می‌دهد. اولی کمک می‌کند تا افراد با انگیزه و انرژی بیشتری کار کنند و دومی نشان می‌دهد که فرد چقدر و چطور عمل کرده است. شادمانی به طور کلی به رفاه فردی و اجتماعی منجر می‌شود. شادی بر انگیزاننده خود شکوفایی، و انرژی‌ای است که افراد بتوانند عوامل دیگر هوش اجتماعی را بکار بگیرند.

ناتوانی در تجربه شادی و ناتوانی در به وجود آوردن انرژی مثبت به صورت کلی نشان دهنده نارضایتی و تمایل به افسردگی است.