توانایی افراد به آگاهی و درک احساسات دیگران در عامل همدلی اندازه گیری می‌شود. این عامل در واقع حساس بودن افراد در مورد چرایی، چگونگی احساسات دیگران است. این عامل به افراد کمک می‌کند تا نشانه‌های عاطفی دیگران را بتوانند درک و پاسخ دهند. افراد همدل نسبت به افراد دیگر در مقابل احساسات آن‌ها واکنش نشان می‌دهند و ممکن است علاقه و نگرانی خود را ابراز کنند و می‌توانند این محبت را نشان دهند. این عامل با فاکتورهای آگاهی اجتماعی، وابستگی، مسئولیت پذیری و پایبندی به گروه در ارتباط است.

برای مدیران این عامل اگر در حد اپتیمم باشد منجر به مسئولیت پذیری و تفیض اختیار در سازمان خواهد شد. این عامل در حرفه‌هایی همچون مددکاری اجتماعی، روانشناسی، پزشکی بسیار مهم است. بدون همدلی و داشتن این فاکتور در هوش اجتماعی ادامه این حرفه‌ها از سوی شخص غیر ممکن خواهد بود. کمبود این عامل در افراد برای جامعه بسیار خطرناک است و ممکن است منجر به خشونت و ضد اجتماعی شدن شود. افراد خلافکار و قاتلان که دلسوزی برای قربانیان خود ندارند، از این جمله اند.

از سویی دیگر همدلی بیش از حد برای مدیران و رهبران مناسب نیست. زیرا ممکن است قاطع به نظر نرسند و یا نتوانند کسی را اخراج کنند. همچنین نتوانند در موقعیت‌هایی که باید انتقادی و سر سخت باشند، به درستی عمل کنند.