چگونگی شکل گیریمفهوم " بهترین مدل مدیریتی من "


در خلال صحبت با همکاران مشاور سازمانی ام، بارها شنیده بودم که اشاره به مدیرانی می‌کنند که سبک تطبیقی رفتارشان با سبک واقعی تیپ شخصیتی آن‌ها کاملاًمتفاوت است و سنگینی همین سبک تطبیقی این مدیران را خسته و مضطرب می‌کند و باعث می‌شود احساس آرامش کمتری داشته باشند.


نکته جالب برای من این حقیقت است که اکثر این مدیران اعتقاددارند که قواعد نانوشته استانداردی برای مدیریت موفق وجوددارد و هر مدیری برای موفقیت الزاماً باید این قواعد را دنبال کند.

مدیرانی که سبک مدیریتی‌شان متفاوت از سبک شخصیتی‌شان است، به این دلیل که سالهای طولانی از شیوه‌ای استفاده کرده‌اند که به نظرشان تنها شیوه استاندارد مدیریت بوده است، با آن سبک مانوس شده‌اند و آن را سبک رفتار مدیریتی خودشان به حساب می‌آورند و نسبت به آسیبی که این سبک رفتاری به آن‌ها می‌زند آگاهی ندارند.


باید بپذیریم که برای هریک از تیپ‌های شخصیتی سبک مناسب مدیریتی وجود دارد که دقیقاً هماهنگ با خود وجودی فرد است و به او این امکان را می‌دهد که بدون خستگی و اضطراب به سبک خود، مدیریت کند.


آگاهی از وجود تفاوت‌های فردی بین انسانها، شایدقدمتی به اندازه خلقت انسان داشته باشد زیرا انسان‌های اولیه نیز که در غارها و جنگل‌ها زندگی می‌کردند از پدیدهتفاوت‌های فردی بین انسان‌ها آگاهبودند و بر اساستفاوت‌های فردی، تقسیم کار می کردند. وقتی قبول کنیم که انسانها از نظر تواناییهای ذاتی و اکتسابی تفاوت دارند و این تفاوت ها قابل احترام هستند دیگر در پی این نخواهیم بود که از خودمان رفتاری مشابه دیگران را انتظار داشته باشیم.

پس در احترام به تفاوت‌های فردی و در جهت کمک به مدیران برای داشتن رضایت شغلی بیشتر دوره "بهترین مدل مدیریتی من" را  تعریف کردیم.


در این دوره ابتدا با تیپ شخصیتی خود آشنا می‌شویم و پس از آن با الگوی مدیریتی تیپ شخصیتی خود آشنا می‌شویم تا مدیری موفق به سبک و امضای خود باشیم.




برای اطلاع از برگزاری این دوره ها می توانید از طریق این لینک با ما در تماس باشید