در مدل ذهني ريسك پذيري با دو طيف زياد و كم مورد بررسي قرار مي گيرد. افراد ريسك پذير بيشتر در تصميمات خود بي پروايي به خرج مي دهند و افراد غير ريسك پذير به عنوان طرز فكر محافظه كارانه به حساب مي آيند. افراد غير ريسك پذير در انجام كارها تامل بيشتري دارند و راه هاي نرفته را كمتر امتحان مي كنند. مثبت بودن و يا منفي بودن، كم يا زياد بودن اين عامل به جايگاه شغلي افراد بستگي دارد.